Welzijnsdiscussies omtrent het welzijn van bereden paarden spitsen zich vaak toe op de omgang met het paard, de gebruikte hulpmiddelen of trainingsmethoden. Maar om deinvloed van deze aspecten op het paardenwelzijn goed te kunnen beoordelen zijn onderbouwde criteria nodig die wijzen op (langdurige) stress of ongerief bij het paard. Bij afwezigheid van dergelijke signalen kunnen we spreken over een passende ‘match’ van paard met zijn gebruiksdoel, omgeving en ruiter. 
Wanneer we deze signalen wel waarnemen is sprake van een mismatch wat kan leiden tot een welzijnsproblemen en grotere kans op uitval en ongelukken.
De doelstelling van het project is om meer kennis te vergaren over wanneer een paard-ruiter combinatie passend of niet passend is teneinde deze kennis te benutten in het ontwikkelen van objectieve parameters om het welzijn van (bereden) paarden te beoordelen. In de FEI reglementen is sinds 2006 opgenomen dat een paard een ‘happy athlete’ zou moeten uitstralen. Maar hoe ziet een ‘happy athlete’ eruit? Middels diepte interviews, brainstorms en het bediscussiëren van videomateriaal en pilot study wordt een lijst ontwikkeld met gedragskenmerken op basis waarvan een match of mismatch tussen paard en ruiter kan worden herkend. Dit project vormt hiermee een eerste stap naar een objectievere beoordeling van het welzijn van het (bereden) paard.
Inhoud van andere tabbladen volgt later.